Tsjechie vertoont naar ouderdom als naar vorm zeer verschillende landschapsvormen. Het landschap wordt gekenmerkt door een opeenvolging van bekkenvormige laagvlaktes die door gebergtes van elkaar worden gescheiden. Deze landschappen zijn in drie hoofgroepen te verdelen.
De bekkens en gebergten van het Boheemse massief.
- Dit massief is een geplooid gebied dat de Boheemse laagvlakte in een wijde boog omsluit. Dit massief is een geplooid gebied dat de Boheemse laagvlakte in een wijde boog omsluit. Dit massief omvat in het noorden het Studetengebergte met als hoogste top de Schneekoppe of Snezka ( 1603 meter) in het Reuzengebergte. Het Reuzengebergte is tevens een Nationaal Park en overwegend begroeid met naaldbomen. De bron van de rivier de Elbe is ook te vinden in het Reuzengebergte.
Ten westen hiervan ligt het Ertsgebergte
of Krusne hory (hoogste top Klinovec, 1603 meter), dat de noordwest- en noordgrens met Duitsland markeert en rijk is aan delfstoffen, o.a. bruinkool. Aan de voet hiervan ligt het vulkanische Duppauergebergte (Doupoyske hory) met veel minerale bronnen, die de aanleiding zijn geweest tot het ontstaan van de Tsjechische kuuroorden. Ruiting Zuidoosten ligt Fichtelgebergte en het Boheemse Woud, gemiddeld ca. 1150 meter hoog met als hoogste top de javor met 1330 meter. De Boheemse laagvlakte bestaat in het zuiden uit het lage massief van Zuid-Bohemen en o.a. het Luschnitzer bekken. Door de Boheemse laagvlakte stromen een aantal rivieren, waarvan de Moldau (Vlava) de bekendste is.
Ten noordwesten hievan ligt het heuvellandschap van het Bradawoud (tot 850 meter hoog) en de heuvellandschappen van Noordwest-Bohemen. In het oosten wordt Bohemen van Moravie gescheiden door de Moravische hoogten (tot 600 meter hoog). Aan de voet van Jizerske hory ligt het Boheems Paradijs (Cesky rai), een natuurgebied met grillige zandsteenrotsen. Vlak bij Praag ligt de Tsjechische Krast (Cesky kras), een gebied dat bekend is om zijn druipsteengrotten.
